ေယာျဖဴ

Saturday, May 31, 2008

ေပးသနားပါ

ငါ၏ စစ္မွန္ေသာ ခ်စ္ျခင္းတရားအတြက္
အထီးက်န္ညေတြ ျဖတ္သန္းဖို ့အင္အား
ေပးသနားပါ
အိပ္ပ်က္ညေတြျဖတ္သန္းဖို ့အင္အား
ေပးသနားပါ
အထိအေတြ ့မဲ ့ခ်စ္ျခင္းေတြ
ခိုင္ျမဲ ဖို ့သစၥာတရား
ေပးသနားပါ
ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းေတြ
ျပည့္၀လာေစမဲ ့ အလင္းမ်ား
ေပးသနားပါ
အလြမ္းေတြ ၾကံ ့ၾကံ ့ခံနိုင္ဖို ့အင္အား
ေပးသနားပါ
အလြမ္းအေဆြးေတြၾကား
အထီးက်န္ခံစား
တမ္းတေမ်ွာ္လင့္ျခင္းမ်ားစြာအတြက္
ဆံုဆည္းနိဳင္ဖို ့အခြင့္အလမ္းမ်ား
ေပးသနားပါ။

ၾကိဳက္မိတဲ ့စကားေလးတစ္ခြန္း

“နတၳိေလာေက အနိႏၵိေတာ”

ေလာေက ေလာက

အနိႏၵိေတာ အကဲ ့ရဲ ့ခံရလြတ္သူသည္

နတၳိ မရွိ

ေလာကမွာ အကဲ ့ရဲ ့ခံရလြတ္သူသည္မရွိ။

မင္းမရွိတဲ့ေနာက္

သူငယ္ခ်င္း........
စကားသံုးလံုးရဲ ့အတြင္းမွာ
ျဖဴစင္တဲ ့ ခ်စ္ျခင္းေတြပါတယ္
ျဖတ္လို ့မရတဲ ့ သံေယာဇဥ္ေတြပါတယ္
ေျပာျပလို ့မရနိုင္တဲ ့ နားလည္မွဳေတြပါတယ္

သူငယ္ခ်င္း.......
တစ္ေယာက္တစ္နယ္မွာ ေ၀းကြာေနလည္း
ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀း
နွလံုးေသြးနဲ ့ သက္ေသတည္မယ္
နွလံုးသားက ခံစားမွတ္မိ
ျဖဴစင္မွု အျပည္နဲ ့ သူငယ္ခ်င္း
ႏွလံုးသားခ်င္းဆက္ထားမယ္

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ သူငယ္ခ်င္း.......
ေဟာဒီကမၻာေျမမွာ
မင္းသာမရွိခဲ ့ရင္
ငါ ့ဘ၀ကေတာ့
ရွင္လ်က္နဲ ့ေသေနျခင္း ။

“နရီသစ္” ဆိုတဲ ့မဂၢဇင္းေလးမွာထည့္သြင္းေဖာ္ျပခံရဖူးပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီမဂၢဇင္းက ေအာင္ျမင္မႈမရလိုက္ ပါဘူး။ အခု youth ဆိုတဲ့မဂၢဇင္းက အဲဒီ နရီသစ္နာမည္နဲ ့အရင္ကလုပ္ခဲ့တဲ့မဂၢဇင္းေလးပါ။ ဆရာေကာင္းသန္ ့ စီစဥ္ ထုတ္ေ၀ခဲ ့တာပါ။

ဂ်က္ပစီတစ္ေယာက္ရဲ ့အေတြး

အေမရယ္--
ေငြမရွိတဲ ့ သမီးရဲ ့ဘ၀က
ကားလမ္းနံေဘးက အစြန္ ့ပစ္ခံ ေရသန္ ့ဗူးခြံလို
အသံုးျပဳၿပီးသား တစ္ရွဴးတစ္ရြက္လို
နွိမ္နွိမ္ခ်ခ်ဆက္ဆံခ်င္ၾကရဲ ့
ေငြရွိလူတန္းစားေတြကေပါ ့ေလ
နာၾကည္းခ်က္ေတြ မုန္းတီးခ်က္ေတြ
ေရာျပြမ္းေနတဲ ့
အႏွိမ္ခံဘ၀ရဲ ့ သမီးငယ္ တစ္ေယာက္ဟာ
ဘယ္ေလာက္အထိမ်ား
ဘ၀ရဲ ့ခါးသီးမွဳဒါဏ္ကို
ခါးစည္းခံေနရအံုးမွာလဲ
ဂ်က္ပစီမိုးတိမ္တဲ ့
ေျပာခ်င္လည္းေျပာၾကပါေစ အေမရယ္
မိုးတိမ္တစ္ခုလို တည္ျငိမ္မႈမရွိတဲ ့
သမီးရဲ ့ဘ၀မွာ
မိုးတိမ္လို လြင့္ေျမာေနေပမဲ ့
မိုးတိမ္လို အျမင့္မွာေနရေအာင္
သမီး ၾကံေဆာင္မွာပါအေမ
တစ္ေန ့ေန ့က်ရင္ေပါ ့
အဲဒီ ခပ္ပါးပါး စကၠဴရြက္ေတြနဲ ့
လူေတြကို လႊမ္းမိုးပစ္ႏိုင္ဖို ့။

ျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္သင့္တာ ျဖစ္ေနတာ ေတြနဲ ့ “ငါ” (သို ့) အိပ္မက္ေသ

သူငယ္ခ်င္း ငါတို႔ေတြေျပာလာခဲ့တဲ ့ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ ဆိုတာၾကီးကို ဘယ္လိုဒါဏ္ရာေတြနဲ ့ နင္ေလ်ွာက္ လွမ္းေနျပီလဲ ငါသိခ်င္လိုက္တာ။ ငါကေရာ ျဖစ္ခ်င္တဲ ့အရာေတြကိုမေျပာနဲ ့ ျဖစ္သင့္တာ၊ ျဖစ္ေနတာေတြကို ေရာ ေၾကေၾကနပ္နပ္နဲ ့လက္ခံျပီး ဘ၀ကိုေလ်ွာက္လွမ္းေနတယ္လို ့ နင္ထင္ေနျပီလား ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာ ရရင္ အခုအလုပ္မွာလည္း ငါအဆင္မေျပဘူးဟာ ငါတို ့ရဲ႕ပင္ကိုစိတ္ကိုက ဗိုလ္က်စိုးမိုး၊ ေခါင္းပံုျဖတ္မႈေတြကို မုန္းတီးရြံရွာတတ္ေတာ ့ ေတာ္ရံုတန္ရံုေနရာနဲ ့အဆင္မေျပေလာက္ဘူး ဆိုတာငါလည္းသိပါတယ္။

မိဘေက်းဇူး ဆပ္ဖို႔ မေျပာနဲ႔၊ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ မနည္းနပ္မွန္ေအာင္လုပ္ေနရတဲ ့ အေနအထားမွာ ငါ့ေမေမ ေျပာဖူးတဲ ့ စကားေလး သြားသတိရတယ္ မိဘႏွစ္ဦးကသား/သမီးဆယ္ဦးကို ေကၽြးေမြးထားႏိုင္ေပမဲ့ အဲဒီ သား/သမီးဆယ္ဦးက မိဘႏွစ္ဦးကို ျပန္ေကၽြးမထားႏိုင္ဘူးတဲ ့ သိပ္ဟုတ္တယ္ဟာ၊ ငါ ငါ့ေအာက္က ေမာင္ညီမေလး ေတြကိုေတာင္ မုန္႕ဖိုးမေပးႏိုင္ဘူး။ ငါ တစ္ခုခုေတာ့ ေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္သင့္ျပီဆိုတာ သေဘာေပါက္ပါတယ္။
တစ္ျခားမွာထြက္ျပီး လုပ္ရေအာင္ကလည္း ငါ့လက္ထဲမွာ ေငြမရွိဘူး၊ နင္ကေရာ ဒီအလုပ္မွာ ေနေတာ့မွာလား ငါတို ့ေတြ တစ္ခုခုေတာ့ေသခ်ာေပါက္ လုပ္ရေတာ့မယ္၊ ေၾသာ္...ဘ၀က ေက်ာင္းသင္ခန္းစာေတြထဲမွာ မသင္ ခဲ ့ရဖူးတဲ ့သင္ခန္းစာအသစ္ေတြနဲ႔ပဲ ျငိျငိေနတယ္...ၾကမ္းတယ္ဆိုတာထက္ လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ ့ အေပအေတ ေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျပီလို ့ ငါ့ကိုယ္ငါ သံုးသပ္မိတယ္၊ ဘ၀က ကဗ်ာမဆန္ေတာ့ ကဗ်ာေရးစရာ စကားလံုး လွလွေတြေတာင္ ငါ့ရင္ထဲက ထြက္မလာနိုင္ေတာ့ဘူး။

Life is Struggle တဲ ့.... ဘ၀က ရုန္းကန္ေနထိုင္ရျခင္းဆိုတာကို ငါလက္ခံပါတယ္။ ရုန္းကန္ေနရတာပါပဲ လားဟာ... အသက္အရြယ္နဲ ့စာရင္ ၾကံဳေတြ ့ေနရတဲ ့ ေလာကဓံက ပိုျပီးေတာ့ မ်ားေနလားလို ့ငါကိုကညံ့တာ လည္းျဖစ္မွာပါ။ ကိုယ္နဲ႔လံုး၀ကို မသက္ဆိုင္ဘူးလို ့သတ္မွတ္ထားတဲ ့ အလုပ္တစ္ခုကိုလုပ္ေနရတာဟာ ႐ံႈးနိမ့္ မႈရဲ ့လမ္းစေပၚကို ေလ်ွာက္ေနမိတာလား... ငါျဖစ္ခ်င္တာက ဘာလဲ၊ ငါျဖစ္ခ်င္တာေတြထဲမွာ အျဖစ္နိုင္ဆံုး အ ရာတစ္ခုကိုေတာင္ ငါဖန္တီးနိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ဘူးလား....ငါသိေနတဲ့အသိေတြ၊ ငါလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြ ငါမက္ခဲ့ တဲ့ အိပ္မက္ေတြ ဘယ္ေတာ့တစ္ထပ္တည္းက်မွာလဲ “ အလုပ္မပါတဲ ့ ယံုၾကည္မႈဟာ အေသသက္သက္ပဲတဲ ့ ” ငါ အဲ့ဒီအိပ္မက္အေသၾကီးကို မက္ေနတာအခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုန္သြားျပီ။ ၂ ႏွစ္ဆိုတဲ ့ အတိုင္းအတာဟာ နည္း

မွမနည္းဘဲ အဲဒီအေသကို အရင္းျပဳျပီး ငါလႈပ္ရွားမွရေတာ့မယ္ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး၊ အခုအလုပ္ကထြက္သြားခ်င္ျပီ။

အဲ့ဒါ ကိုယ္ကပဲ သူတို႔ေနရာ မေရာက္ေသးလို႔ ဒီစည္းစိမ္မ်ိဳးကို မခံစားဘူးလို ့ မသိေသးတာလား .... ကိုယ္သာ အဲ့ဒီေနရာရခဲ့ရင္ လူေတြကို အဲ့လိုဆက္ဆံဖို ့ အေတြးထဲဲေတာင္ မရွိခဲ့ဘူး၊ အဲဒီေနရာရဲ ့ အရသာက သကာဖံုး ေနတဲ ့အဆိပ္ခြက္လိုပဲလား ...ေနရာတစ္ခုက လူေတြကို အဲ့လိုဆက္ဆံဖို႔ရမယ္ အ့ဲလိုလုပ္မွရမယ္ဆိုရင္ ငါ အညြန္႔တံုးသြားပါေစ အဲဒီေနရာမွာ ငါမလာေတာ့ဘူး ဘာဘဲေျပာေျပာ လူကိုလူလို နားလည္တတ္တဲ ့ ေနရာမွာ ငါလုပ္ခ်င္တယ္၊ အျပင္ေလာကကိုထြက္လိုက္ျပီ ဆိုတာနဲ႔အားလံုးဟာ ကိုယ့္အိမ္လိုမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ငယ္ ငယ္ကတည္းကေန မသင္ဘဲတတ္တယ္၊ သိခဲ့တယ္ ဒါေပမဲ႔ဟာ...သိခဲ့တဲ့အသိနဲ ့ လက္ေတြ ့နဲ႔က ကြာဟလြန္း ေနလားလို႔။လူတိုင္းမွာ ခံစားခ်က္တစ္ခုစီေတာ့ ရွိတတ္ၾကတာပဲမဟုတ္လား ... ဘ၀ဆိုတဲ့ေက်ာင္းမွာ အထက္ တန္းေက်ာင္းကလို စိတ္ကူးေတြနဲ ့ ျဖတ္သန္းခ်င္လို ့ဘယ္ရမလဲေလ ၾကာေလသိေလ သိေလ မလုပ္ခ်င္ေလ ေလေလေလ ေလတယ္ဟာ... အေပအေတနဲ႔ ေလေနတဲ့ဘ၀ကို ငါဘယ္လိုနည္းလမ္းနဲ ့ ေနရာမွန္ေရာက္ ေအာင္လုပ္ရမလဲ သူငယ္ခ်င္း။ ငါရဲ႕အိပ္မက္အေသကို အိပ္မက္ေလွေလးလို ေလွာ္ေခတ္သြားႏိုင္ေအာင္ လို အပ္ေနတာက ................. ။

စိတ္ပ်က္အားငယ္ေသာ အေတြးမ်ားႏွင့္ ႏွလံုးသားမွ ယိုစိမ့္စီးဆင္းလာေသာ ခံစားခ်က္မ်ားျဖင့္သာ ေရးဖြဲ႕ပါ သည္။ မည္သူ႔ကိုမ်ွ ထိခိုက္နစ္နာေစလိုေသာ သေဘာထားမွမရွိပါ။ တိုက္ဆိုင္မႈရွိက ထိုသူကိုသာ ရည္ညႊန္းပါ သည္။ :P

Friday, May 30, 2008

ၿမိဳ႕ကေလး---------သို ့

ေတာင္တန္းျပာျပာႏွင့္ ေတာင္က်ေခ်ာင္းေရၾကည္ၾကည္စိမ္းစိုေနတဲ ့ေတာတန္း ေရႊေရာင္လႊမ္းေနတဲ ့ စပါးခင္း ေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ျမိဳ႕ကေလး ----ကမၻာမွာမ်က္ႏွာရေနတဲ ့အဖိုးတန္ကၽြန္းသစ္အေျမာက္အမ်ားကို ထုတ္ေပး ေနတဲ ့ရိုးမေတာင္တန္းျကီးေတြရဲ ့အလယ္မွာ တည္ရွိေနတဲ့ျမိဳ ့ကေလး-----ဖန္းခါးေျမလို ့တင္စားေခၚေ၀ၚၾကတဲ႔ မေကြးတိုင္း ေဆာျမိဳ ့နယ္အတြင္းမွာ တည္ရွိေနတဲ ့ ေယာနယ္ေတာင္ပိုင္းရဲ ့ ေရွးေဟာင္းသမိုင္း၀င္ျမိဳ ့ကေလး ေရ----ေတာင္တန္းျပာျပာေတြက နင့္ကို ၀ွက္ထားၾကတယ္ ေတာင္က်ေခ်ာင္းေရၾကည္ၾကည္ေတြက နင့္ကို၀န္းရံ စီးဆင္းေနျကတယ္ေနာ္ တခါတရံမွာ ေျမာက္ျပန္ေလနဲ ့အတူ “ေခါနုစုမ္”လို ့ေခၚတဲ ့ “၀ိတိုရိယ” ေတာင္ ေပၚက ေတာင္ဇလပ္ရနံ ့ေတြက ေလအေနာ့မွာ ေဆာ့ကစားလာတတ္ျကေသးရဲ ့ေနာ္ ေကာင္းကင္ျပာျပာ ျကီးကလည္း ျမိဳ ့ကေလးရဲ ႔သဘာ၀ရွဳခင္းအလွကို ပံ့ပိုးျဖည့္ဆည္းေပးထားျပန္ပါရဲ႕--ဆည္းဆာညေနခ်ိန္ မွာေတာ့ ေတာင္တန္းျပာျပာေပၚ ေမးတင္ထားတဲ့ ေန၀န္းနီနီရယ္ ျဖဴလႊလႊတိမ္စိုင္ေတြရယ္ဟာ ေတာင္က် ေခ်ာင္း ေရ ၾကည္ၾကည္ေပၚမွာ အရိပ္ထင္ေနတဲ ့ျမင္ကြင္းက မ်က္၀န္းထဲမွာတင္မက ႏွလံုးသားထဲမွာပါ စြဲထင္ က်န္ရစ္တယ္ဆိုရင္လိုတယ္လို ့ေတာင္ ေျပာၾကအံုးမွာပါ ေသခ်ာပါတယ္ ။

ျမိဳ ့ကေလးေရ........ ႏွင္းေတြေ၀ ျမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ ေဆာင္းမနက္ခင္းတိုင္းရဲ ့ျမင္ကြင္းဟာ ႏွင္းစက္ ေတြရႊဲက်ေနတဲ့ စိမ္္းစိုစို ျမက္ခင္းေတြနဲ႔ထြက္ျပဴစေနမင္းရယ္ဟာ အဲဒီျမိဳ ့ကေလးမွာလွပစြာေနရာယူထားတတ္ ျပန္ပါရဲ႕၊ ျမင္ျမင္ခ်င္းက်ိန္၀င့္ပါရဲ ့ ျမိဳ ့ကေလးေရ---အဲဒီမနက္ခင္းေလာက္လွတဲ ့အလွစစ္စစ္ကို ဘယ္ေနရာ မွာမွမေတြ ့ခဲ့ဖူးေၾကာင္းကိုေပါ ့၊ဟိုးအေ၀းကလွမ္းျမင္ေနရတဲ ့ေတာင္ကုန္းထက္က ထံုးျဖဴျဖဴေစတီေတြရယ္

ျမိဳ ့လယ္မွာရွိတဲ့ ေရႊေရာင္တ၀င္း၀င္းနဲ႔ ေယာနယ္တစ္ခုလံုးရဲ ့တန္ခိုးၾကီးေစတီတစ္ဆူျဖစ္တဲ ့ “ျမမာလာ” ေစတီ ရယ္ စိမ္းလဲ့ေနတဲ့ကန္မွာၾကာမ်ိဳးစံုနဲ႕ျပည့္ႏွက္ တင့္တယ္လွပေနတဲ့ ျမိဳ႕လယ္ကန္ၾကီးနံေဘးက ေျခာက္ဆူ ေစတီေတြရယ္က ျမိဳ ့ကေလးရဲ ့ စိတ္အလွနဲ ့ဓါနတရားေတြကို ေဖာ္ၾကဴးေပးတတ္ျပန္ပါရဲ ့........

ျမိဳ႕ကေလးေရ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕မ်ိဳးဆက္သစ္ရတနာေတြကို ေဖာ္ထုတ္ေပးေနတဲ့ အ.ထ.ကေက်ာင္း အေဆာက္အဦး ၾကီးကလည္း ျမိဳ ့ကေလးရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို တည္ျငိမ္စြာေဖာ္ျပ ေနတတ္ျပန္ျပီေလ၊ တိုက္နယ္ ေဆးရံုနေဘးက စိန္ပန္းေတြအံု႔ဆိုင္းေနတဲ ့ မူလတန္းေက်ာင္း ၊ရပ္ကြက္စာၾကည့္တိုက္၊ သစ္ေတာဌာနရံုး ၊ၾကံ႕ ခိုင္ေရးရံုး ၊အစိုးရရံုးေတြနဲ ့ တဆက္ တည္းလိုရွိေနတဲ ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီး စာသင္ေက်ာင္းတိုက္ေတြကလည္း ခံ့ညား ထည္၀ါစြာနဲ႔လာသမ်ွဧည့္သည္ ကို ဖိတ္ေခၚၾကိဳဆိုေနၾကတယ္ေလ၊ ျမိဳ႕ကေလးေရ လက္ၫိႈးထိုးရင္မလြဲ ေလာက္ေအာင္ေပါမ်ားလွတဲ့ ေစတီေတြတည္ရွိတာေၾကာင့္ “ဒုတိယပုဂံေျမ”လို႕ေခၚေ၀ၚတင္စား မွားမယ္ မထင္ပါလားေနာ္......
ပကာသနမဖက္တဲ ့သဘာ၀အလွစစ္ေတြနဲ ့ တည္ရွိေနတဲ ့ျမိဳ ့ကေလးေရ............ ကံစမ္းမဲျခစ္ရတာ ထက္ေတာင္ပိုျပီးေတာ့ေ၀၀ါးေသးတဲ့ငါ႔ကံၾကမၼာကအေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္းေတြကို အားက်တမ္းတ လြမ္းဆြတ္ သတိရေနရံုကလြဲျပီး ဘာလုပ္လို႔ရမွာတဲ့လဲ....ငါမွတ္မိသေလာက္ ငါ့ဘက္ကေနတစ္ခါမွ ရပ္တည္မႈမရွိတဲ ့ ငါ့ရဲ႕ ကံၾကမၼာကိုလည္း အျပစ္မဆိုခ်င္ပါဘူးေလ..ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာတာကေတာ့ ၿမိဳ႕ကေလးေရ ငါဟာ ေမ်ွာ္လင့္ ခ်က္မထားဘဲ ယံုၾကည္ခ်က္ထားတတ္တဲ့လူစားပါ ။ငါ့ဆႏၹေတြ တစ္ေန႔ေန ့ျပည့္မယ္ဆိုတာကိုေပါ ့......

ၿမိဳ႕ကေလးေရ ငါဟာ ရင္ထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လြမ္းတဲ့စိတ္ေတြရယ္(တစ္ခ်ိဳ႕)ေ၀ဖန္တတ္တဲ ့ပတ္၀န္းက်င္နဲ ့ မေျပမလည္မၾကည္မလင္ျဖစ္ေနတဲ ့ ငါ့စိတ္ေတြရင္ထဲမွာ ျပည့္ေနတဲ ့ နာက်ည္းခ်က္၊ မုန္းတီးခ်က္ ေတြကို ၿမိဳ႕ကေလးကိုတိုင္တည္ငိုေၾကြးျပီး ရင္ဖြင့္ေျပာခဲ့တဲ့ရက္ေတြ အေျမာက္အမ်ားရွိတယ္ဆိုတာ ၿမိဳ႕့က ေလးေရ မင္းနဲ႕ငါသာအသိဆံုးပါကြာ တစ္ခါတစ္ရံ ဖိုးေရႊလမင္းႀကီးက သူ႕၀တ္ရံု၀ါ၀ါၾကီးကို ၿမိဳ႕့ကေလး ေပၚျဖန္႔က်က္ထားတဲ့ ညေတြမွာဆို ကာရံမညီကဗ်ာေတြ သဲစဥ္မဲ့ေတးသြားေတြရဲ ့အလိုက္ကိုရွာရင္း မိုးလင္း ခဲ့တဲ့ အိပ္ပ်က္္ညေတြမ်ားျပီေပါ ့ဟာ..... ဒီလို ငါ့ခံစားခ်က္ေတြကို အၿမဲအလိုက္တသိ နားလည္ေပးတတ္တဲ ့(ေပးခဲ့တဲ့)ၿမိဳ႕ကေလးေရ “ေတြ႕ၾကံဳဆံုကြဲ” ျဖစ္ၿမဲဓမၼတာမို႔ မင္းနဲ႕ငါမခြဲခြာခ်င္ေပမဲ့လည္း ကံၾကမၼာေစရာ အတိုင္း ခြဲခြါရအံုးမယ္ေနာ္ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့တယ္ ျမိဳ ့ကေလးေရ နင္နဲ ့ငါ ျပန္ဆံုမဲ ့ေန႕ကို ရင္ခုန္စြာနဲ ့ငါေမ်ွာ္လင့္ ေစာင့္စားရင္းငါ့ရဲ ႔ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတဲ့တာ၀န္ကိုထမ္းေဆာင္ဖို႔ ငါသိပ္ခ်စ္တဲ့ၿမိဳ႕ကေလးေရ ခဏေတာ့ႏႈတ္ဆက္ ခဲ့ပါရေစေနာ္ ......

ၿမိဳ႕ကေလးေရ ငါဟာဘာရမယ္မွန္း မသိေသးတဲ ့ ကံၾကမၼာနဲ့အတူ ငါ့ရဲ႕အတၱေတြ မာနေတြကို ဂူသြင္း ျပီး ျပင္းျပတဲ ့စိတ္ဆႏၹေတြ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ အျပည့္တင္ေဆာင္ထားတဲ ့ ဘ၀ရတားၾကီးကိုစီးနင္းရင္း မိုင္ ေထာင္ ခ်ီေ၀းတဲ ့ ၿမိဳ႕့ၾကီးတစ္ၿမိဳ႕့ဆီကို ခံစားခ်က္၊ နာၾကည္းခ်က္ေတြနဲ႕ခရီးကို အျပင္းႏွင္ခဲ့တယ္ေလ ဒါေပမ့ဲ ၿမိဳ႕ကေလးေရ .....ငါက ႏွစ္ေကာင္ေၾကြးထားရတဲ ့လူဆိုေတာ့ မျဖစ္ျဖစ္တဲ ့နည္းနဲ ့“ကင္း”ရဖို႔ကိုေတာ့ၾကိဳးစား ရမွာပဲ၊ ေသခ်ာပါတယ္ ၿမိဳ႕့ကေလးေရ ငါဟာ ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကို ဦးစားေပးတတ္တဲ ့လူစားပါ.....

ၿမိဳ႕ကေလးေရ ၿမိဳ႕့ၾကီးျပၾကီးေတြရဲ ့ ၾကိဳဆိုမႈကေတာ့ ခမ္းနားတဲ့အေဆာက္အဦးၾကီးေတြ၊ ေခတ္မွီ အားကစားကြင္းေတြ၊ ႐ႈပ္ေထြးေနတဲ ့ကားလမ္းမၾကီးေတြ ဘယ္ေနရာမွာၾကည့္ၾကည့္ မိုးထိလုေအာင္ ျမင့္မားေန တဲ့တိုက္တန္းၾကီးေတြက လိႈက္လွဲစြာၾကိဳဆိုခဲ့ၾကပါတယ္ဟာ၊ ကြန္ျပဴတာသင္တန္းေတြ၊ စကားေျပာသင္တန္း ေတြတက္ရင္း တဖက္တလမ္းကေန ၀င္ေငြရွာျပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ နယ္ကလူငယ္ေလးေတြရဲ ့ဘ၀ဟာ အတုယူအားက်ဖို႕ေကာင္းသလို တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း အရမ္းစိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတယ္ဟာ၊ မီးမလာ၊ ေရမခ်ိဳးရနဲ ့ အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ စုေနရၿပီး လြတ္လပ္မႈသိပ္မရွိဘူးဟ၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာ စက္ရံုကထြက္ တဲ ့မီးခိုးလံုးၾကီးေတြ၊ ေစ်းထဲကအနံ႔အသက္ေတြ၊ ကားေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာရဲ ့ အခိုးအေငြ႕ေတြနဲ႕မြန္းၾကပ္ ပိတ္ ေလွာင္ေနတဲ့ ေလပူပူေတြကို ရွဴရွိဳက္ရတိုင္း နင့္ဆီကိုျပန္ေျပးခဲ့ခ်င္တဲ့ငါ့ရဲ႕စိတ္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီး ငါ့ဘ၀အတြက္ ပဲ ေလဆိုတဲ ့ ခံယူခ်က္နဲ ့ အသက္ဆက္ခဲ ့ရသူပါ။

ၿမိဳ႕့ကေလးေရ .......ဟိုးအရင္တုန္းက မင္းနဲ ့ငါ့ရဲ႕အျဖစ္ဟာ အတိတ္မွာခပ္ေရးေရး က်န္ေနခဲ့ေပမဲ ့ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အလြမ္းေတြအျဖစ္ ေထြးပိုက္ထားေနဆဲပါ ၿမိဳ႕့ကေလးေရ......ေန၀င္ခ်ိန္မွာ ၿမိဳ႕့ကေလး ရဲ႕လတ္ဆတ္တဲ ့ေလႏုေအးကိုရွဴရွ္ိဳက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့အတူၿမိဳ႕ကေလးရဲ ့ေနရာအႏွံ ့ စက္ဘီးေလ်ွာက္စီး ခဲ့ၾကတာကိုေတြးမိတိုင္း သတိရမိ လြမ္းမိတယ္ဟာ။ ၿမိဳ႕့ကေလးရဲ႕ေလႏုေအးကို တစ္၀ၾကီးရွဴရွိဳက္လိုက္ခ်င္ပါရဲ႕။

ေကာင္းကင္ျပာျပာ တိမ္စိုင္ေဖြးေဖြး ေတာင္က်ေခ်ာင္းေရ ခပ္ေအးေအးနဲ ့ ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္အလွကို တမ္းတမိျပန္ပါရဲ႕ေလ ဒါေပမဲ ၿမိဳ႕ကေလးေရ ေရာက္တဲ့အရပ္ မွာေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္တာကိုက အရည္အခ်င္း တစ္ရပ္ပဲတဲ့ သိတယ္မဟုတ္လား ပ်င္းတယ္ဆိုတာေတာ့ ငါ့မွာမရွိပါဘူး။ ၿမိဳ႕့ျပရဲ႕ခါးသီးမႈဒါဏ္ေတြကို ၾကိတ္မွိတ္ ခံျပီး တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္ဓါတ္က်တတ္တဲ့ငါ့ကို စာအုပ္ေကာင္းေတြက ကုစားေပးခဲ့ၾကတယ္ေလ...ၿမိဳ႕့ျပကေပး လိုက္တဲ့ ဗဟုသုတအေတြ႔အၾကံဳပညာေတြနဲ႕ ငါ႔ရဲ႕ၿမိဳ႕ကေလးကို ျပန္ျပီးအက်ိဳးျပဳနိုင္ဖို႕ဆိုတဲ့စိတ္ဓါတ္နဲ႔ရပ္တည္ မႈတစ္ခုရဖို႕အတြက္သာ ၿမိဳ႕ျပမွာ ခက္အခဲေတြၾကားထဲက ရိုးသားၾကိဳးစားျပီး ျဖစ္သလိုေနခဲ့တယ္ ဆိုတာ မင္း လည္းသိမွာပါ။ ပညာေတြစံုဗဟုသုတေပါင္းစံုနဲ ့လူေတြရဲ႕အေၾကာင္းကိုလည္း ေၾကညက္သေလာက္ရွိေနပါျပီ။

ၿမိဳ႕့ကေလးေရ.....မၾကာခင္ရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ နင့္ဆီကို ငါျပန္လာရေတာ့မယ္ဆိုတာ နင္ရုတ္တရက္ ၀မ္းသာသြားေအာင္လို႔ ငါၾကိဳေျပာမထားခ်င္ဘူးဟာ....နင္နဲ႕ေတြ႕ေတာ့မွဘဲ ငါ့ရဲ႕အေတြအၾကံဳအခက္အခဲေတြ ကို ရင္ဖြင့္ခ်င္ပါေသးရဲ ့ၿမိဳ႕ကေလးေရ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ရင္မွာေပြ႔ျပီးၿမိဳ႕ကေလးဆီ ငါျပန္လာခ့ဲ့ျပီ ေလ၊ ၿမိဳ႕့ကေလးကိုေရာက္ခါနီးေလ ငါ့ရင္ခုန္ႏႈန္းေတြက ပိုလို႔ျမန္လာေလပါပဲ ၿမိဳ႕့ကေလးကေရာ အရင္လိုပဲ လား၊ ဘာေတြေျပာင္းလဲသြားျပီလဲလို႕ ေတြးရင္းအရမ္းသိခ်င္ ေရာက္ခ်င္လာျပီဟာ...“ေလာင္းရွည္ၿမိဳ႕့မွ လိႈက္ လွဲစြာ ၾကိဳဆိုပါ၏”တ့ဲ... ၿမိဳ႕့ကေလးရဲ႕ မေျပာင္းလဲေသာ ေႏြးေထြးတဲ ့ၾကိဳဆိုမႈကိုေတြ ့လိုက္ရေတာ့ ငါ့ရင္ထဲမွာ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ၀မ္းသာမိတယ္ဟာ ၿမိဳ႕့ကေလးမေျပာင္းလဲတဲ ့ ေမတၱာနဲ႔ငါ့ကိုထာ၀ရၾကိဳဆို ေနဆဲပဲေနာ္ ၿမိဳ႕့ကေလးက လူေတြကေရာ ၾကိဳၾကမွာလား ၊ ငါ သိပ္သိခ်င္ေနျပီ ႏွစ္အေတာ္ၾကာခြဲခြါခဲ ့တဲ ့ ဇာတိၿမိဳ႕ကေလး ဟာ အေဆာက္အဦးေတြ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာတာကလြဲျပီး အရင္လိုဘဲ သာေမာဖြယ္ရာ ရွိေနေသးျပန္ပါရဲ႕

ၿမိဳ႕့ကေလးေရ.... အခုေတာ့ငါ ့ဆႏၹေတြျပည့္၀ခဲ့ပါျပီ၊ ငါ့ရဲ ့ဇာတိၿမိဳ႕ကေလး အေၾကာင္းကို ေဘာင္ထဲက အရုပ္ေတြကေနတဆင့္ ေျပာျပခြင့္ရေတာ့မယ္။ (စကၠဴ) စာရြက္ျဖဴျဖဴေလးေတြေပၚက စကားစုေလးေတြကေန လည္း ေျပာျပခြင့္ရေတာ့မယ္ေလ။ ငါ့ရဲ႕ထာ၀ရအေဖာ္ေကာင္း ၿမိဳ႕ကေလးအေၾကာင္းကိုေပါ ့။ ငါတတ္ထားတဲ ့ ပညာေတြကို လူထုကိုျဖန္႔ေ၀ျပီး လူသားအားလံုး ဒုစရိုက္ကင္း ဥပေဒတြင္းကေန လႈပ္ရွားေနနိုင္ဖို႔ကိုေပါ ့။ လူသားအားလံုးအမွားနဲ႔ အမ်ားဆံုးကင္းေအာင္ ေနထိုင္လႈပ္ရွားနိုင္ဖို ့ အေမွာင္ထဲ ကအလုပ္ေတြကို တိုက္ဖ်က္ ျပီး အလင္းေတြ ထြန္းၫိွေပးဖို ့ (အမွားလုပ္တဲ ့လူတစ္ခ်ိဳ ့)ငါျပန္လာခဲ့ျပီၿမိဳ႕့ကေလးေရ....။ အားလပ္တဲ ့အခ်ိန္ ေတြမွာေတာ့ ငါ့ရဲ့သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ၿမိဳ႕့ကေလးအေၾကာင္းကို အားလံုးသိေအာင္ ပန္းခ်ီကားေတြ စာအုပ္ေတြ နဲ ့ ေျပာခ်င္ေရးခ်င္ပါရဲ ့ ၿမိဳ႕့ကေလးကေရာ ေက်နပ္စြာခြင့္ျပဳမွာပါေနာ္........

ၿမိဳ႕့ကေလးေရ “ဟန္ေဆာင္ေသာမိတ္ေဆြသည္ရန္သူထက္ဆိုးသတဲ့” မင္းနဲ႔ငါ ဘာမဆို ပြင့္ပြင့္လင္း လင္း သူငယ္ခ်င္းအရင္းၾကီးေတြမို ့ တစ္သက္တာ ထာ၀ရ လက္တြဲမျဖဳတ္ႏႈတ္မဆက္ေၾကး.......ဘယ္ေတာ့မွ ႏႈတ္မဆက္ေၾကး Never Say Goodbye ၿမိဳ႕့ကေလးေရ.............

ကၽြန္မရဲ ့“ေယာ” နဲ ့ လူတစ္ခ်ိဳ ့ၾကားမွာ လြဲမွားေနတဲ ့ သံသယစိတ္ေတြကို ေခ်ဖ်က္ျပီး ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ ေယာကို အမွန္အတိုင္း ရွဳ ျမင္သံုးသပ္ၾကမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မဟာ “ေယာ”နဲ ့လူတစ္ခ်ိဳ ့ရဲ ့ၾကားက အနင္းခံတံတား တစ္စင္း ျဖစ္ရက်ိဳ းနပ္ပါတယ္ ။ကၽြန္မရဲ ့ ေယာ အတြက္ဆို လူေတြ ဘယ္လိုနင္းနင္း တံတားတစ္စင္း အျဖစ္

၀ပ္စင္းျပီး ဘ၀နဲ ့ရင္း ခင္းေပးလိုက္ခ်င္တယ္ ေယာ အတြက္ဆို တံတားျဖဴ ေလးတစ္စင္း ထာ၀ရ
ခင္းေနမယ့္ ....... ေယာျဖဴ

သဇင္လမ္း

ဖုန္ထူထူေျမနီလမ္းေလးတစ္ခု
အေမွာင္ထုကိုအံတုရင္း
အလင္းပ်ပ်နဲ ့သဇင္ညကို
၀ိုးတ၀ါးေလ်ွာက္လွမ္း
ဒီလမ္းမွာ---
လမ္းမီးတိုင္မရွိဘူး
ပလက္ေဖာင္းမရွိဘူး
ပလီပလာခ်စ္တင္းေႏွာရင္း
တီတီတာတာရယ္သံမ်ား
ၾကားေနရတယ္
ႏွစ္ကိုယ္တူၾကည္ႏူးေနၾက
ခ်စ္သူစံုတြဲမ်ား
ေတြ ့ျမင္ခဲ ့ရသည္လမ္းမကို
“ခ်စ္သူ ့လမ္းၾကား”
ပညတ္ထားေပးလိုက္တယ္
အားက်မိတာလား
သတိရမိတာလား
ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးအေတြးေတြနဲ ့
ဒါေပမဲ ့ေလ----------
ေႏြရာသီရဲ ့ ေျခာက္ေသြ ့ေန ့ေတြမွာ
တစ္ကိုယ္ေတာ္ေလ်ွာက္လွမ္း
အဲဒီခ်စ္သူ ့လမ္းမွာေပါ ့
အလြမ္းေတြ တေပြ ့တပိုက္နဲ ့
ငါ ငို႐ိႈက္ခဲ ့ရဖူးတယ္။